Boerenhol


In de wereldbeker wedstrijd wint België op 15 juni 1986 van de Sovjet-Unie en het toeval wil dat ik die dag met mijn beste vriend op bezoek ben bij mijn beste vriendin. We waren  niet echt voetbalfans, maar aangezien haar broer dat wel was en de tv opstond, keken we mee en werden al snel mee gesleurd in het flitsende spel van onze Rode Duivels. Voor we het goed en wel beseften begonnen we ook mee te roepen en supporteren en na een paar pintjes gingen we helemaal uit ons dak en zakten daarna af naar het centrum van Gent om verder te feesten, maar vooraf hadden we nog een helder moment en vroegen we aan mijn vriendin of ze zin had de dag nadien mee te rijden naar zee. Ja dus…

Gent leek wel aan een vroegtijdige Gentse Feesten syndroom te lijden en we lieten ons meesleuren in een colonne van toeterende auto’s en dansende fans. We eindigden op de Korenmarkt waar ik nog letterlijk op mijn handen heb gelopen tussen de gebroken glazen en flessen. Taferelen als toen zijn nu helemaal ondenkbaar geworden: de Korenmarkt vol auto’s en alle terrassen gevuld met zingende fans. Glas overal, politie nergens …

’s Morgens wakker wordend met een meer dan houten kop en ons afvragend waar al die sneetjes in onze handen en het bloed op onze kleren vandaan kwam, beseften we ineens dat we een date hadden 🙂 .

We reden dus terug naar het huis van mijn vriendin-met-de- voetbalfan-broer en verzekerden haar moeder dat we goed voor haar gingen zorgen. Halverwege de rit naar de kust uitte ze haar bezorgdheid over welke bikini ze nu zou aan doen en of ze nu al dan niet was aangekomen. Mijn vriend en ik keken elkaar aan en begonnen te glimlachen, wat bij de vriendin nog meer onzekere blikken uitlokte. We stelden haar echter gerust dat geen enkele van die twee bikini’s haar vermeende extra kilo’s of cellulitis in de verf zou kunnen zetten. Enigszins verbaasd vroeg ze hoe wij dat zo zeker wisten en toen verklapten we haar dat we naar het naaktstrand van Groede gingen gaan, maar als ze perse wilde, dat ze dan haar beide bikini’s mocht uitproberen.

Mijn vriend en ik hadden ergens een vaag stukje over het toen vrij nieuwe en veel besproken naaktstrand gelezen en aangezien GPS en smartphone nog moest uitgevonden worden, dienden we af te gaan op de soms povere bewegwijzering in de Zeelandse polders. We waren dan ook al een klein uurtje verloren aan het rijden van het ene kleine dorpje naar het andere NOG kleinere toe ik op een gegeven moment uitriep: ” Miljaar in wat voor een Boerenhol zijn we hier nu eigenlijk terecht gekomen !! ”

Marcel, want zo heette mijn vriend reed daarop de volgende bocht door en daar zagen we het bord staan van het volgende nietige Zeelandse dorpje met in grote letters ‘ BOERENHOL’. Een collectief lachsalvo schoot door de auto en het ijs was nu helemaal gebroken, waarop Nadine, de vriendin, dus maar besloot haar bikini’s in de koffer te gooien en die dag als Eva de twee Adams te vergezellen. Het begin van een mooie, lange vriendschap. En ook al wonen we nu ver uit elkaar, een paar trefwoorden zijn voldoende om ons weer bijeen te brengen….

Boerenhol is er daar één van, maar ik ben zeker Marcel, dat je er nog wel enkele kan bijvoegen :-), die op hun beurt stof zijn voor volgende kortverhalen.

Foto’s zijn er niet beste lezers en Facebook bestond al helemaal nog niet. Vinden wij dat erg ? Neen, want de belangrijkste, mooiste, leukste, en soms meest tragische dingen die een mens meemaakt, staan voor altijd in ons geheugen gegrift. Daar is geen moderne technologie voor nodig …

 

Advertenties

Over Ivan Van Wassenhove

ik ben een gepassioneerd danser van Salsa en Lindy Hop, lesgever in deze stijlen, maar hou ook veel van fotografie en reizen voor zover er tijd rest...
Dit bericht werd geplaatst in kortverhalen, Uncategorized en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Boerenhol

  1. Marcel zegt:

    waarbij enig later hetzelfde voertuig, maar dan met een andere vriendin ons naar de Duitse karnaval bracht in het toen nog mooie stadje Eschweiler. Voor de afrit Eschweiler waren er toen nog twee, Brand en Stolberg. Ivan lag achterin te slapen, maar stak af en toe zijn hoofd op…. zo van “waar zijn we`…. AA … `Stroberg` waarna een beetje later bij het voorbij rijden van de afrit Brand hij weer zijn versuft hoofd bovenstak met de wijze woorden± `aa, brand in de stroberg` . Op zich klinkt dit nu humorloos. doch toen was het verplichte stop en vuistslagend op de motorkap om van het lachen en pijnlijke buikspieren af te geraken…. Mag ik nog wel eens terug naar die tijd…… nu eeuwen geleden….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s